Biografie

Biografie

In 1980 begon ik met de beoefening van taiji en qigong. Aanvankelijk leerde ik taiji in de traditie van Cheng Man-Ch’ing. Ik volgde les bij verschillende leraren waarvan enkelen een directe leerling waren van deze legendarische taiji-meester.

Vanaf 1987 volgde ik, gedurende meer dan 20 jaar, les bij Shen Hongxun (1939-2011); een leraar met zeer uitzonderlijke kwaliteiten. Bij hem en zijn dochter Shen Jin leerde ik taiji, qigong (onder andere Taijiwuxigong en E Mei), buqi (behandelen met externe qi) en wuxi-meditatie. Bij zijn zoon Shen Zhengyu leerde ik de taiji-stokvorm. Al deze oefenmethoden ben ik geleidelijkaan gaan gebruiken voor het ontwikkelen van externe qi. Door intensieve training en het behandelen van talloze cliënten, nam deze kracht aanzienlijk toe.

In 1994 nam ik deel aan de Yuthog Nyingthig retraite, geleid door Trogawa Rinpoche (1931-2005). De retraite gaf mij een dieper inzicht in de Tibetaans-Boeddhistische elementen van de oefeningen die ik van Shen Hongxun had geeleerd.

Om elementaire kennis te verwerven over het menselijk lichaam studeerde ik in 2006 de Basis Medische Kennis aan de Akademie Qing Bai. Een jaar later leerde ik tuina-massage aan de Shenzhou Open University in Amsterdam. In 2015 volgde ik de basisvakopleiding Traditionele Chinese Geneeskunde aan de Akademie Qing Bai.

Behalve voor taiji en verwante disciplines had ik altijd een intense belangstelling voor non-dualistische scholingswegen zoals Advaita Vedanta en Dzogchen. Deze wegen waren gidsen in mijn zelfonderzoek. Mijn spirituele zoektocht eindigde met het inzicht dat bewustzijn en de inhoud van bewustzijn Een zijn*.

Vanaf 1984 geef ik les in taiji, qigong en meditatie en sinds een aantal jaren ook bij- en nascholingen voor TCG therapeuten. Sinds 1991 heb ik een praktijk medische qigong.

Ik geef les in ’s-Hertogenbosch en Vught en medische qigong in Vught.

Lichaam, denken, voelen, ik, de ander en de wereld verschijnen in het bewustzijn en worden in en door dit bewustzijn gekend. Het bewustzijn is kennend, heeft notie van alles wat erin verschijnt. Ook als hierin geen objecten verschijnen, zoals tijdens de diepe droomloze slaap, is het kennend; heeft het hiervan notie.
Bewustzijn is open, leeg, helder, grenzeloos, onveranderlijk en constant. Dit in tegenstelling tot alles wat erin verschijnt en gekend wordt: dat is per definitie beperkt in duur en omvang.

Bewustzijn en wat erin verschijnt en gekend wordt, wordt hier voorgesteld als van elkaar gescheiden maar dat zijn zij in werkelijkheid niet. Zij zijn Een. Leegte en vorm, het onveranderlijke en het veranderlijke, het onbeperkte en het beperkte, het tijdloze en het tijdelijke zijn Een. Deze Eenheid is Dit-Wat-Is. Wat er ook in het bewustzijn verschijnt en gekend wordt, het blijft onveranderlijk Een; Het bewustzijn heeft slechts éên smaak: de smaak van Eenheid.

In dit bewustzijn komt ‘ik’, de persoon, spontaan op. Die verschijnt in dat bewustzijn en wordt door dat bewustzijn gekend als een gestalte die een eigen, afgescheiden leven lijkt te hebben. Zolang dit als zodanig wordt ervaren, speelt het bewustzijn een spel met zichzelf. Het speelt het spel van ‘mijzelf versluieren’. Het speelt dit spel zonder enig motief, zonder enige bedoeling. In dit spel neemt Eenheid de gedaante aan van Tweeheid. Het bewustzijn speelt uiteenlopende rollen, vereenzelvigt zich met al die rollen en lijkt zo zijn wezen te maskeren. Zodra het bewustzijn zijn spel herkent, ontsluiert het zichzelf. Deze herkenning is als ontwaken in een droom. Het ontwaken verandert niets aan de realiteit maar wel de perceptie ervan.

Blog



Volg ons


Inschrijven nieuwsbrief